Update #10 Corona-crowdfunding: al meer dan 300 gezinnen geholpen!

Zillah PaliamaGeen onderdeel van een categorie0 Comments

Corona-crowdfunding: al meer dan 300 gezinnen geholpen!
Sharing food packages!

De afgelopen weken hebben we onze krachten gebundeld. Dat heeft een mooi resultaat opgeleverd: de teller van de corona-crowdfunding ‘Same Lockdown, Different Impact’ staat inmiddels al op meer dan €2500,-! Dat betekent dat we al meer dan 300 gezinnen hebben kunnen voorzien van voedselpakketten en hygiëne-middelen. En dat allemaal dankzij jullie donaties. Daarvoor zijn niet alleen wij, maar vooral de kwetsbare gezinnen jullie ontzettend dankbaar voor. Terima kasih! Oftewel, duizend maal dank. Waar je geld precies naartoe gaat, en waarom het zo hard nodig is? Dat lees je in deze blog.

Kwetsbaar gezin aan het woord…

Sumatra Volunteer & Dreamhouse hebben zich de afgelopen weken met man en macht ingezet om de pakketten te verdelen. Regelmatig vertellen ze ons over de verhalen van ontvangers. Zo ook die alleenstaande vrouwen. Eén van die vrouwen wordt verzorgd door haar zoon. En dat doet hij met alle liefde. Echter is zijn werk als bouwvakker grotendeels gestaakt door de coronacrisis. Dat betekent minder eten voor hem én zijn moeder. Toen Sumatra Volunteer hen een voedselpakket bracht, kun je wel bedenken wat voor blik ze in hun ogen hadden: een blik van dankbaarheid, een traan van geluk & hoop. Met daarbij een luide ‘Terima kasih!’

De ongelijke gevolgen van de coronacrisis

Om even ons geheugen op te frissen: wat bedoelen we precies met ‘Same Lockdown, Different Impact’? Het virus discrimineert niet, ging er de afgelopen weken veel in de rondte. En dat is ook zo, maar de gevolgen ervan zijn wél een wereld van verschil. Stel je eens het volgende voor: door het virus ben je zonder werk komen te zitten. Iets wat in zowel Nederland als Indonesië momenteel veel gebeurt. Maar stel je dan ook eens voor: daardoor heb je geen geld meer, geen sociaal vangnet en dus ook géén eten en hygiënemiddelen. Dat is precies waarvoor Think Volunteer zich met deze crowdfunding inzet.

Van reguliere donaties tot scrunchie acties

De manier waarop je de afgelopen weken kon (en nog steeds kunt) helpen was simpel, namelijk door te doneren aan onze corona-crowdfunding. Heb je een €10tje gedoneerd? Dan heb je één gezin geholpen aan een voedselpakket. Deed je daar nog eens €2,50 bij? Dan heb je dat gezin ook voorzien van mondkapjes, zeep en desinfectie. En niet te vergeten: je helpt met een educatieve campagne tegen het verspreiden van corona. Naast de reguliere donaties, zijn er ook extra acties opgezet. Neem bijvoorbeeld die van oud-vrijwilligster Annabelle, die zelf scrunchies maakt en ze verkoopt. 100% van haar winst doneert ze aan Think Volunteer, met als tussenstand: al €100. Topper! Ook een idee voor zo’n leuke actie? Je bent meer dan welkom om er een op te zetten.

Corona-crowdfunding - scrunchies
Instagram: @belle_indonesia

Samen tegen corona

We kunnen het niet vaker zeggen: doneer! Aangezien de crisis niet zomaar stopt, geldt dat ook voor onze crowdfunding. We hebben ons doel opgeschaald naar 10.000 euro. Want ook als het virus eenmaal verdwijnt, geldt dat niet zomaar voor de gevolgen. Al helemaal niet voor landen zoals Indonesië. Think Volunteer wil impact leveren, zowel op lokaal als langdurig niveau. Dat kan alleen door krachten te bundelen. Samen tegen corona. Help je mee om samen die o zo nodige impact te realiseren? Voor meer informatie, zie: https://www.thinkvolunteer.com/think-donate/

Doneer via: http://gf.me/u/xwzf5b

Update #9 – Interview met RTV Oost

Zillah PaliamaThink Volunteer0 Comments

Think volunteer interview met rtv oost

RTV Oost besteedde vandaag aandacht aan ons verhaal! Think Volunteer houdt zich naast verantwoord vrijwilligerswerk ook op andere manieren bezig om handvatten te bieden aan kwetsbare mensen in Indonesië. Tijdens de huidige coronapandemie is hulp hard nodig! In samenwerking met lokale projecten voorzien we voedselpakketten, desinfecterende middelen & onderwijs aan mensen die het hard nodig hebben! Mirthe vertelt samen met Husen hoe we dit aanpakken:

Als student ‘Social Work’ kwam Mirthe Kroeze in 2015 terecht in Indonesië waar ze in aanraking kwam met veel armoede. De verhalen daar hadden zo’n impact op haar, dat ze besloot om haar eigen stichting te beginnen. Met de stichting probeert ze nu in tijden van corona kwetsbare doelgroepen in het land te voorzien van voedselpakketten en andere basisbehoeften. 

Geen geld om eten te kopen

Net als in Nederland is er zo’n vier weken geleden in Indonesië een lockdown afgekondigd. De meeste mensen leven daar van daglonen en hebben het nu ontzettend zwaar. Veel van hen verkeren in grote armoede en hebben geen geld om eten te kopen. De stichting ‘Think Volunteer’ zet zich in voor deze groep en samen met lokale projectleiders helpen ze met de juiste informatie verschaffen voor de bevolking daar en proberen ze hen te voorzien van voedselpakketten. 

Terug in Hengelo

Normaal zit Mirthe zelf in Indonesië. Daar traint ze vrijwilligers en studenten om op een verantwoorde manier vrijwilligerswerk uit te oefenen. Door de huidige coronacrisis kan dat nu voorlopig niet meer. ”Op een gegeven moment bereikte ook ons het bericht dat de grenzen weleens konden gaan sluiten. Toen kregen we mailtjes en belletjes van Hogescholen uit Nederland of we de studenten zo snel mogelijk terug konden sturen”, legt ze uit. Nu moet Mirthe vanuit Hengelo via Skype lokale projectleiders in Indonesië zien te ondersteunen. Verslaggever Pim zocht haar op en ze deed haar verhaal:

Wil jij ook een steentje bijdragen, bekijk dan de fundraise actie via deze link!

Bron: Rtv Oost
Geschreven door Pim Paalhaar
1 mei 2020

Update #8 – Corona bepaalde mijn vroegtijdige terugkeer

Zillah PaliamaThink Volunteer0 Comments

Jordy (student Hogeschool Zuyd) schrijft over hoe het Corona virus zijn vroegtijdige terugkeer naar Nederland bepaalde. Jordy studeert Social Work en zou 5 maanden stage lopen in Yogyakarta, Indonesië. Er werd abrupt een einde gemaakt aan zijn stage. Hij was nog maar anderhalve maand in Indonesië. Erg teleurstellend maar misschien wel het juiste besluit. Lees zijn verhaal..

Het nieuws over het Coronavirus ging steeds een grotere rol spelen.

Ook hier in Indonesië. Dit zorgde ervoor dat er een bericht kwam dat Indonesië code geel had afgegeven en ik minstens 2 weken niet naar stage mocht. Dit zorgde voor veel ophef. Mijn huisgenoten besloten hierdoor ook, samen met een paar anderen, dat zij terug naar huis wilden. Dit gebeurde ook op maandag. Ik zou alleen achterblijven in huis. Dit zorgde bij mij voor nogal veel stress. Ineens was ik echt alleen. Ik kon het niet opbrengen om naar huis te gaan. Ik kon gewoon vanaf huis werken, 2 weken.

Toen kwam het nieuws..

Het risico op corona is op dit moment lager in Indonesie dan in Nederland (denk alleen niet voor lang). Ik zou het nog even aankijken. Dit aankijken duurde niet lang. Maandagavond kreeg ik het bericht van mijn hogeschool dat zij mij dringend adviseren terug te keren naar Nederland. Ik besloot dat dit het moment was dat mijn avontuur voorbij was…. Ik heb lang niet gehuild, maar nu was het anders. Ik lichtte iedereen in en boekte een vliegticket voor woensdag. Nu was het officieel. Ik moest en ging naar huis. Een droom die in duigen valt. Niet te beseffen dat ik 4 maanden te vroeg weer naar huis zou gaan.

Maandag durfde ik niet zo goed naar buiten te gaan vanwege al het nieuws en de onzekerheid. Dinsdag was dit anders. Ik besloot er het beste van te maken. Ik ging opzoek naar Indonesische kookboeken (misschien kan er nog wat van leren), ik bestelde mijzelf gerechten die ik nog niet gehad had (lotek, bakpia) en de lekkerste gerechten (sate en tempeh). Ik ging daarbij nog naar een gebied dat bekend staat om de vakmanschap in combinatie met souvenirs. Wat was het hier mooi! Ook moest ik stiekem erg lachen over de aanpak van een gat in de weg. Gewoon een pop erin zetten (zie foto). Ook ging ik nog een keer met de scooter naar een uitzichtpunt om de zonsondergang te zien. Uitkijkend op de stad die 5,5 maanden mijn thuis zou zijn, maar wie ik moest verlaten na 1,5 maand.

Corona bepaalde mijn vroegtijdige terugkeer
Pas op! Gat in de weg..
Binnen deze 1,5 maand heb ik veel meegemaakt en veel gezien.

Hier wil ik iedereen voor bedanken:
Bedankt Dreamhouse voor de ervaring die ik mocht opdoen bij jullie! Bedankt Think Volunteer voor de begeleiding en hulp! Bedankt Kelly en Sanne voor de beste huisgenoten te zijn die ik mij kon wensen! Bedankt aan de Nederlandse vrijwilligers/stagiaires etc. waarmee wij een gezellige tijd mochten beleven! Bedankt alle Indonesische mensen die ons ondersteund hebben! (huisvesting, scooter verhuur, trip naar Karimunjawa, taallessen etc.)

Bedankt iedereen in Nederland die mij door dik en dun gesteund heeft! (Juul, vrienden, familie, zuyd hogeschool en werk) Zonder jullie kon ik dit avontuur niet beleefd hebben. Het gemis is bijna voorbij, donderdag ben ik terug 😉!
Mochten jullie meer van mijn indo avonturen willen lezen, neem dan eens een kijkje op mijn Polarsteps, waar ik al mijn avonturen deel!

stage yogyakarta
Sampai Jumpa!

Update #7 – Annefleur fietsend door Yogyakarta

Zillah PaliamaGeen onderdeel van een categorie0 Comments

Annefleur fietsend door Yogyakarta! Ze vertelt over de toffe fietstour voor toeristen tijdens haar stage in Indonesië!

We begonnen de dag om 8 uur ‘s ochtends, ik was niet alleen er was namelijk een stel uit Duitsland die ook mee ging met deze fiets tour. We kregen onze fietsen en daarnaast ook een flesje water. Het verzamel punt was bij Satu Dunia zelf, vanuit hier zijn we richting de ‘country side’ van Yogyakarta gefietst, dit duurde ongeveer 15 minuten. Eenmaal aangekomen in het eerst dorp had je helemaal niet meer door dat je in Yogyakarta was, je zag dieren die vrij rondliepen, mensen helemaal in hun eigen omgeving en een prachtige natuur. Dit alles zie je niet in de stad.

Wist je dat het proces van rijst maken, 4 maanden duurt?

We gingen langs de mooiste plekken, alles stond volop in de bloei, ik heb planten en bomen met fruit gezien wat ik nog nooit eerder had gezien.
Het hele proces van rijst maken werd ons uitgelegd, wist je dat dit 4 maanden duurt?

We hebben vers fruit van de bomen mogen plukken bij een lief vrouwtje en dit mogen proeven, wat was dit lekker. Beter kon niet. Tijdens onze tour was de gids supergezellig. Hij vertelde van alles en stond open voor veel vragen, daarnaast wist hij ook nog eens antwoord op alle vragen. Onze gids gaf aan dat hij elke keer een andere route pakte zodat het voor hem ook leuk bleef en zodat hij in elk dorpje weer nieuwe vrienden maakte. Leuke gedachte vond ik dit. Het klopte ook, want reden we nou door een dorp of langs een rijstveld iedereen zwaaide en zei ‘hoi’. Alle mensen waren enthousiast en super gastvrij. Erg leuk om te zien.

Rijst, tempé en bakstenen

We hebben niet alleen het proces van rijst gezien, maar ook het proces van bakstenen en tempé. Nooit heb ik geweten dat bakstenen rood zijn doordat ze in brand gestoken worden. Dit om de steen goed uit te harden. Ook hebben we een kijkje mogen nemen bij een local in huis waar tempé gemaakt wordt. Tempé is een super lekkere Indonesische snack, maar ik had geen idee hoe dit gemaakt werd. De tempé werd na het zien van het proces ook nog eens vers voor ons gebakken, dit was zo lekker!

Fietstour door Yogyakarta

Tijdens de fiets tour was het 37 graden, wat heet zou je denken. Ja dit klopt, het was bloedheet maar het maakte de fiets tour niet minder leuk. We namen pauzes wanneer nodig en we fietsten op een relaxt tempo. De tour was erg rustgevend, ik heb prachtige foto’s kunnen maken en de mensen echt op hun eigen manier van leven vast kunnen leggen. Ik heb erg veel respect gekregen voor de hardwerkende mensen die je onderweg allemaal tegen komt. Al met al hebben we 4 uur gefietst, de ochtend was goed gebruikt en ik zou het zo weer over doen.

Ben jij ook nieuwsgierig naar deze fietstour, bekijk de website van Satu Dunia. Of interesse gekregen in een stage in Indonesië? Bekijk dan onze opties!