Update #8 – Corona bepaalde mijn vroegtijdige terugkeer

Zillah PaliamaThink Volunteer0 Comments

Jordy (student Hogeschool Zuyd) schrijft over hoe het Corona virus zijn vroegtijdige terugkeer naar Nederland bepaalde. Jordy studeert Social Work en zou 5 maanden stage lopen in Yogyakarta, Indonesië. Er werd abrupt een einde gemaakt aan zijn stage. Hij was nog maar anderhalve maand in Indonesië. Erg teleurstellend maar misschien wel het juiste besluit. Lees zijn verhaal..

Het nieuws over het Coronavirus ging steeds een grotere rol spelen.

Ook hier in Indonesië. Dit zorgde ervoor dat er een bericht kwam dat Indonesië code geel had afgegeven en ik minstens 2 weken niet naar stage mocht. Dit zorgde voor veel ophef. Mijn huisgenoten besloten hierdoor ook, samen met een paar anderen, dat zij terug naar huis wilden. Dit gebeurde ook op maandag. Ik zou alleen achterblijven in huis. Dit zorgde bij mij voor nogal veel stress. Ineens was ik echt alleen. Ik kon het niet opbrengen om naar huis te gaan. Ik kon gewoon vanaf huis werken, 2 weken.

Toen kwam het nieuws..

Het risico op corona is op dit moment lager in Indonesie dan in Nederland (denk alleen niet voor lang). Ik zou het nog even aankijken. Dit aankijken duurde niet lang. Maandagavond kreeg ik het bericht van mijn hogeschool dat zij mij dringend adviseren terug te keren naar Nederland. Ik besloot dat dit het moment was dat mijn avontuur voorbij was…. Ik heb lang niet gehuild, maar nu was het anders. Ik lichtte iedereen in en boekte een vliegticket voor woensdag. Nu was het officieel. Ik moest en ging naar huis. Een droom die in duigen valt. Niet te beseffen dat ik 4 maanden te vroeg weer naar huis zou gaan.

Maandag durfde ik niet zo goed naar buiten te gaan vanwege al het nieuws en de onzekerheid. Dinsdag was dit anders. Ik besloot er het beste van te maken. Ik ging opzoek naar Indonesische kookboeken (misschien kan er nog wat van leren), ik bestelde mijzelf gerechten die ik nog niet gehad had (lotek, bakpia) en de lekkerste gerechten (sate en tempeh). Ik ging daarbij nog naar een gebied dat bekend staat om de vakmanschap in combinatie met souvenirs. Wat was het hier mooi! Ook moest ik stiekem erg lachen over de aanpak van een gat in de weg. Gewoon een pop erin zetten (zie foto). Ook ging ik nog een keer met de scooter naar een uitzichtpunt om de zonsondergang te zien. Uitkijkend op de stad die 5,5 maanden mijn thuis zou zijn, maar wie ik moest verlaten na 1,5 maand.

Corona bepaalde mijn vroegtijdige terugkeer
Pas op! Gat in de weg..
Binnen deze 1,5 maand heb ik veel meegemaakt en veel gezien.

Hier wil ik iedereen voor bedanken:
Bedankt Dreamhouse voor de ervaring die ik mocht opdoen bij jullie! Bedankt Think Volunteer voor de begeleiding en hulp! Bedankt Kelly en Sanne voor de beste huisgenoten te zijn die ik mij kon wensen! Bedankt aan de Nederlandse vrijwilligers/stagiaires etc. waarmee wij een gezellige tijd mochten beleven! Bedankt alle Indonesische mensen die ons ondersteund hebben! (huisvesting, scooter verhuur, trip naar Karimunjawa, taallessen etc.)

Bedankt iedereen in Nederland die mij door dik en dun gesteund heeft! (Juul, vrienden, familie, zuyd hogeschool en werk) Zonder jullie kon ik dit avontuur niet beleefd hebben. Het gemis is bijna voorbij, donderdag ben ik terug 😉!
Mochten jullie meer van mijn indo avonturen willen lezen, neem dan eens een kijkje op mijn Polarsteps, waar ik al mijn avonturen deel!

stage yogyakarta
Sampai Jumpa!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *